kayboluş köpüğü

bütün yollar yüründü,bütün yüzler görüldü,bütün vücutlara dokunuldu..
başka dudaklarda arandı sihrin kesişim kümesi
artık çok geç için bile çok geçti..
sıradanlıklarla dolu sihrini kaybetmiş kürede
bir kadın bir de adam çizildi kumdan..

savruldu yüzüne sürgün olduğum adamın karanlığı
hazırlığa izin vermeksizin..
ıskalar sanmıştım tıpkı hayat gibi
o kadar keskindiki hatların karşı koyamadı naif tomurcuklarım..
yalnız bizim bildiğimiz bir yer,olduğun
oysa ki herkes seni hasta sanıyor bu anlamsız son buluşta
belki de sıyrıldım ben oyunun getireceği hırpalanışlardan
olması gerekendi bu
kayboluş zamanında kanattığın kabuk bağlamış yaralarımdan sonra
girdap içinde yükselip,içimize dokunduran,geriden gelen seslerdi;
sürükleyen düşünmeye
ben-sen'e adım atamamış ben-şey'de kalmış bizi..
yalnızlığında sendelerken bir o yana bir bu yana
bütün kötü niyetimle kıpırdatıyorum dudaklarımı kaybettirdiklerine
ruhumun derinliğinden hareketlenip
bütün uzuvlarımı esir alan nefret sahip olabildiğin..
daha fazlası da var olup,ilerlemesini bekliyor ibrenin............