Plastik Düşler..

Düşle gerçek arasında gümüş rengi solgun ışık sızıyor bir adamın masif kapısında ..
Ayrılığa aralanmış pencereden savrulan tülden akıyor yaşanmışlıklarla döşenmiş mozaikleri ..
Karanlık ırmağın ürkütücü dalgalarını duyumsuyor mora kesilmiş ayak parmak uçları ..
Taşkın bir nehrin hırpalayıcı bulanık suları vururken okyanus özgürlüğüne ..
Kınına sokulan kılıç gibi gömüldü aydınlıktan karanlığa ..

..
Sen! Düş-leyen!
Ben! Düş-lenen!
İçinde ateş parçacıklarının parladığı bir varilin çevresindeki serseri sokak çocuklarıydık ..
..

Duraksamaktan hiç vazgeçmeyeceğim ıstıraplı uğrak yerisin melankoli kokan gizemli ormanımda ..
Koşuşturmalarım,haykırışlarım,kovalamacalarım .. Bırakmayacak yakanı ..
Aitlik hissi kaybolmuş kırık dökük parçalarım fantastik saflaştırma taarruzunda;
Gri, buğulu, naif zihinsel paradigmalarımı ..
Soyut yaraların karaladığı benliğim gitgide daha da izbelenen bir labirentin imgelemsel tını ..

Ve ..
Sen! Düş-lenen!
Ben! Düş-leyen!
Yaşanmış bir düşün tadılmamış taneciklerinin milimetrik geometrisine döşenmiş yalnız kahramanlarıydık ..
..