Yanaklarındaki allığa dokunan dudaklardan eser yok artık
Plastik kusmuklarım fırlıyor yerine..
Nefret dolu rüzgarlar okşuyor dışımdaki tenleri;
İndirgeyebilmek için seni rastlantısal ruhlara..
Renklerin yitirildiği evrensel yürüyüşünde,içinde hissettiğin ben(sen)-
Bakarken,görüyor..
Hırpalarken,dokunuyor..
Giderken,duruyor..
Düşerken,tutuyor-du-m..
Kaybetmekten yorulup bulmaktan bıkmadığım oyuncağımı..
Zamansallık kıpırdanışları yetmeyecek içimdeki öfkeyi söndürmeye..
Suskun intikam demetlerim kollamakta düşeceğin anı..
Tesadüf olmayan tesadüflerimiz düşürecek;
Elindeki toz pembe düşlerin içindeki küçük mutlulukları..
Sonsuz sarılışlarda hayat bulan özlem-in
Kokuları yayıyor umutsuz yılgınlıklarında..
Gösterişlerin cümbüşü kaplasada bileklerini
Tarifsiz yanılgılar kaplıyor soruşlarını..
Ya da..Ney'de adsız tınıların yoğunluğu?
Hükümsüz sancı yargılarımı kusturan?
Görünmez bir araya sıkışmışlık hali;
Etrafını boşluklarla dolduran..
Afilli imgelemeler fısıldıyor duyumsamalarına..
Yağ-ız yağ-murlar dökülüyor ırmaklarına..
İz sürüyor plastik baloncuklarıma..
Belki..
Yine..
Yeniden..
Aksın diye gece ses-sizliğiyle
İçime..
İçine..
Ama..Bilirdin..
Tahammülsüz bir çıkmaz içinde sirküle olduğun..
Ürküntü verici talihsizliklerin kaynağını ararken beynindeki ilmekler,
Boş-lukların artıyor yok-lukları yaratmak uğruna..
Yalın tavırlar prizması sarsılıyor;
Hüzün kelebeklerinin konduğu yok-um köşende..
Ama..Düşlerdin..
Belki..
Yine..
Yeniden..
Bütün üç noktaları..
...
