Yüzü pas tutmuş fayansların savaşı boyalı gözlerimle
Bölünmüş suratımın uzantısı ruhumun akıttığı renklerin yansıması ürpertilerim kaplıyor;
..Yok olmaya yüz tutmuş tüm acı çekecek yerlerimi
İçselleştirilmiş sezgilerim kapanıyor gözyıldızlarımla boyadığım hayallere..
Soğuk kırmızı yalanların damlıyor sihirli fanusuma;
Ehlileştirebilmek için şekli giz dolu adamlarını..
Renksizliğe ufalandığını bilmeksizin parçalanıyor camlarım
Kırmızıya kesilmiş düşlerimle boyanabilmek kıpırtısıyla..
Saplantı seviyesindeki tutkularımızın sürüklediği adı konmuş bir çağ değildi..
Tekrarların nevrozunun dışavurumuydu buruşmuş korkularımız
Optik yanılsamadan mı ibaretti ruhbiçimci oyunlarımız ?
Acının incelttiği bilincimde kavranmış derinleştirilmiş ağrılarım ürkütüyor;
..Kül rengi umuşlar ütopyamızı
Bir kadının küfrüdür dinmeyen sızılarımın yeşerttiği söylencelerim..
Ruhunun sert köşelerinde yankılanıyor;
Tavan kirişlerine sıçramış koyu,yoğun,iri kan damlalarım..
Elmacık kemiklerimden süzülen boyanmış yaşlarım kirletiyor;
Bir zamanların o masum silüetini barındıran fayansları..
Şehvet ve acının rengiyle kaplı tüş banyomuz..
Kırmızı ve siyah saplantılı düş-künlük halinde..
Tinsel,dingin bir akış bu..
Yoklardan oluşlara erişemeyen bir yok-oluş sirkülasyonu..
