Yüzünü dönmüşken mutsuzluğun sabahlarına
Mor ile kırmızının dudaklarda oluşturduğu kesişim kümesiydi;
Tutup çıkarması beklenen ayrıksı kadınlarımı..
Oysaki..Ucu görünmeyen baloncukmuş arzulanan yüzü mora dönmezken..
Hecelenen sessizliklerimin yükselttiği dönüş gürültülerim
Küçük dokunuşlarla yol almakta,
Hüzün kokulu gidişlerinin aldanmışlıklarına..
Doğumla başlayan süregen,kırmızı,düşünsel bir sancı;
Her yanımı bertaraf eden..
Dökülmüş pullarımın yapışma çırpınışları;
Yeniden yaratabilmek için imgelemsel acı son devinimini..
Kül rengi nefretinle boyanmış ellerim ovuşturmakta elbisemi,
Tırmık izlerine büründürmek için sevdiğin kavislerimi ki
Hiçbir şeyin eskisi gibi olmadığı ağrısını serpebilmek için tinsel gidişlerine..
Kendine gebe kalasın diye dayadım ruhbağcılığımı anı kadehlerine..
Yeni huzursuzluklar,umutsuzluklar,sıkılmışlıklar,bıkkınlıklar
..boşluklar getir diye evrenine
Kendi ağında debelenen örümceksiliğine ekliyorum hiç bitmeyecek ben-sizlikleri..
Kırmızıya gidişinde morlarda boğulman
Kendine gidişinde benlerde boğulman arzusuyla;
içselleştiriyorum incelikli ölüm denemelerini..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder