Küskün bir ümidin ardına gizlenmiş hüzün demetlerim
Toz pembe parmak ucu tavırlarıyla dağıtıyor
. Yaslı çığlık ağıtlarımı
Gömdüğüm bedenin göstersede kendini kestiğim kılcallardan
Denenmemiş mutluluk tablolarım boyanıyor
. Solgun pembe düşlerimle
Yalnızlığın gözleri üzerime üzerime vururken
Okşuyor mutsuzluk ellerim saklanmış vücut kıvrımlarını..
Sensizliğin esrikliğinde savurduğum damgalı zarflarla yolluyorum
. Denizyıldızlarıyla demlediğim dalga mırıltılarımı
Huzursuzluğun kol gezdiği omuzlarım
Hırpalanmışlığın tahammülsüzlüğüyle isyanıma zulüm katma kımıldanmalarında..
Issız evreninin savunmasız parmakları soydu kirlettiği sessizliğimi..
Oysa ki..
Plastik koruyucularımın baloncukları uçuşuyordu ardından
Tellerimizi ulaştırmak için dudaklara..
Gözyaşlarımın doğuşu,yanak genişlemelerimin son buluşu..
Eskimiş zamana göz yumuş,hiç kullanılmamış zamana göz kırpış..
Kendince yitiş,kendine gidişti..Benimkisi..
